Turismo, Cultura, Historia de Galicia: Ourense – Pontevedra

os_palleiros1progrape_1

E chegou o comandante e mandou parar… O pai de Fidel e Raúl Castro

Galegos polo mundo, ese parece noso sino que nos persegue secularmente. Dese ir e vir, temos descendentes por medio mundo. É o caso entre outros, de grandes figuras históricas como Simón Bolivar fundador das repúblicas da Gran Colombia e Bolivia ...

VER +

O Museo recibe en doazón a biblioteca e o arquivo de José Luis Souto - Pontevedra

Os fondos bibliográficos e documentais do Museo víronse recentemente incrementados coa incorporación do arquivo e biblioteca persoais de José Luis Souto (1942-2016) que foron legados no seu testamento. O arquivo e biblioteca de José Luis Souto, composta por aproximadamente 18.000 títulos ...

VER +

Un discípulo de Santiago, un caudillo de Alfonso O Grande e a Igrexa máis antiga de Galicia: Santa Comba.

Se nos deixamos levar polo título deste artigo, case poderíamos crer, un pouco irreverentemente,  que se tratase da cabeceira dun capítulo da coñecida serie televisiva "La que se avecina".  Evidentemente non é o caso, pero si que se conxugan varias historias. ...

VER +

Mentres haxa churrascos, haberá galegos

Este domingo pasado, como moitos dos que me estades lendo, fun pasar o día á casa dos meus cuñados nunha aldea próxima á cidade de Ourense. Un día de sol extraordinario, nesta primavera estival que nos está regalando nosa especial ...

VER +

Noelia Cacheiro: Unha ourensá de altura…

O 30 de novembro de 1987 nacía Noelia Cacheiro Quintas, en Ourense, criándose na capital da provincia pero tamén crecendo nos pobos dos seus pais, Xunqueira de Ambia e Gueral. Os seus primeiros pasos non os deu no baloncesto, deunos ...

VER +

O Primeiro Estado de Europa. O reino Suevo de Galicia

O outro día falábamos da primeira  gran exposición que levará a cabo en Ourense sobre o reino suevo, e hoxe queremos falar sobre este reino suevo de Galicia, considerado como o primeiro Estado de Europa. Comecemos pois, coa revisión da ...

VER +

As consecuencias do franquismo a día de hoxe centran a segunda sesión das Xornadas da Memoria - Pontevedra

Logo do éxito da primeira sesión das V Xornadas de Memoria na que se falou sobre o espolio do Pazo de Meirás, o venres, 31 de marzo, volve a actividade á Casa da Luz para seguir debatendo sobre a pervivencia ...

VER +

Érase unha vez... la Ciudad de los Muchachos en Ourense

En setembro de 1957, en Ourense, o sacerdote Pai Jesús César Silva Méndez xunto cun grupo de 15 raparigos sementa a semente do que anos máis tarde se convertería nun auténtico movemento social, que adquire identidade a través das súas ...

VER +

A primeira gran exposición sobre o reino suevo será en Ourense

Entre novembro de 2017 e febreiro de 2018 In tempore sueborum será a primeira gran exposición sobre o reino suevo que se teña realizado. Financiada pola Deputación de Ourense con 120.000 euros, realizarase en tres espazos da cidade e traerá unhas 200 ...

VER +

Foto: Juan Álvaro Iglesias Iglesias

La Batería Militar de la costa de O Grove

(O texto está escrito en español, respéctase o idioma de orixe) En la zona de san Vicente do Mar, municipio del Grove está la Batería Militar de Adiestramiento de Puerto Cuazos y denominada J-1. Los ejercicios militares que allí se llevan ...

VER +

Lores felicita a José Lorenzo Lago polo seu 103 aniversario

O alcalde Miguel Anxo Fernández Lores visitou esta fin de semana a José Lorenzo Lago no seu domicilio para felicitalo polo seu 103 aniversario. Lores comprobou que José Lorenzo ten unha boa saúde -coa condición propia destas idades-, e os ...

VER +

Foto de Carmen Franco Polo, de cativa, ante o Pazo de Meirás.

As V Xornadas da Memoria analizan a riqueza amasada polos Franco, 80 anos despois - Pontevedra

As consecuencias na actualidade da represión económica exercida polo franquismo centran a conferencia inaugural das xornadas da memoria de Pontevedra ‘Sobre vivencias: As consecuencias do golpe de Estado do 36, hoxe’, que terá lugar o martes 28 de marzo ás ...

VER +

Visitando A Chave do Reino de Galicia: Allariz

Allariz é unha xoia medieval engastada nun remanso do río Arnoia que soubo conservar con moito éxito todo o legado do que é depositaria. A vila estivo unida ao poder real desde o seu nacemento, pois lle debe xa o ...

VER +

Pontevedra e Cotobade homenaxean a Ricardo Portela no 25 aniversario do seu pasamento

Pontevedra homenaxeará ao gaiteiro Ricardo Portela con motivo do 25 aniversario do seu pasamento. Será cun acto dobre: pola mañá no Concello de Cotobade e pola tarde en Pontevedra, as localidades de nacemento e de residencia do gaiteiro falecido. Na ...

VER +

Os bretones da Galicia: A Diocese de Britonia

A diocese de Bretoña, debeu ser fundada por bretóns insulares, os primitivos bretóns ou britanos, como habitantes da illa de Bretaña, a actual Gran Bretaña. Compelidos polas invasións anglosaxoas, grupos xermanos que desembarcan na Gran Bretaña, comunidades bretoas abandonan a ...

VER +

Pertencemos á terra da auga por excelencia; de caldas e termas, do mil ríos, das choivas forxadoras de arte e, ante todo; somos fillos do Gran Azul Atlántico.

Por gustarnos gústanos da auga todo, ata daquela coñecida popularmente como “ardente”. Somos os creadores por fama merecida e coa única denominación de orixe en España, do Orujo; que non deixa de ser o que de toda a vida e nas nosas casas chamamos desde sempre Augardente.

Pero esta tradición vénnos de atrás, de moi atrás …teríamos que remontarnos aos tempos no que o Imperio Romano, loitaba por vencer a eses terribles poboadores da  Gallaecia.

O escritor e xornalista Jorge Víctor Sueiro no seu libro “Galicia: aguardientes, licores, queimadas” facía a seguinte reseña sobre un achado dunha de inscrición céltica:

No 1929 o profesor Shoneng atopou en Pena Corneira, preto de Ourense, unha pedra cunhas inscricións que tras arduo traballo logrou descifrar como unha mensaxe que dicía: “Hai moita fame na tribo; os romanos lévan todo: o gando, o gran, o viño… Corcio, o pescador de serpes (lampreas) sacou dos paus unha especie de viño branco moi forte e o vertió nunha pota que estaba preto do lume, e este pasou á pota… quixo apagalo con mel… e seguiu ardendo… probouno… agora tomámolo todos e xa nunca máis sentimos frío… Morte aos romanos!”

Con todo, segundo afirmou en 1972 o catedrático de prehistoria da Universidade de Santiago de Compostela, Carlos Alonso del Real isto sería imposible, xa que a destilación da augardente en Galicia non pode ser anterior á introdución do alambique (de orixe árabe) a partir dos séculos XII ou XIII, xa na Idade Media. Así mesmo, sempre segundo Alonso del Real, o azucre de cana, un dos seus ingredientes fundamentais, tamén o introduciron os árabes na península ibérica (a difusión do seu equivalente de remolacha é moi posterior, correspondendo ás Guerras Napoleónicas). Isto levoulle a atribuírlle orixes medievais á bebida.

Outras referencias históricas apuntan que no século XVII;  Holanda xa mostraba un gran interese por estes licores producidos en Galicia.

No ano 1989 publícase o Regulamento da CEE 1576/89, no que se establecen as normas xerais relativas á definición, designación e presentación das bebidas espirituosas. Este Regulamento inclúe a Galicia como o único territorio do Estado Español con dereito a denominación xeográfica, na mesma categoría que os marcs franceses, as grappas italianas, as bagaçeiras portuguesas e os tsipouros gregos.

Coñecéndoos  máis a fondo:

O Orujo ou Augardente;  bebida espirituosa obtida mediante a fermentación e destilación de orujos partindo de uvas producidas no ámbito territorial da Comunidade Autónoma de Galicia. Podendo ser comercializado no mesmo ano da súa produción, ou posteriormente tras un período de repouso, ou igualmente despois de ser sometido a un proceso de envellecemento.

Augardente de Herbas de Galicia; bebida espirituosa tradicional manufacturada en Galicia, preparada a partir de augardente amparado pola indicación xeográfica Orujo de Galicia. O contido en azucre deberá ser menor a 100 gramos por litro. En canto ao uso das herbas terán que utilizarse na elaboración un mínimo de tres especies de plantas; autorizándose o uso de calquera que sexa apta para uso alimentario; entre as máis tradicionais cítanse a manzanilla, o romeu, ourego, azahar, tomiño, cilantro, hinoxo, regaliz, menta, Herba Luísa, a canela e a noz moscada.

O Licor de Herbas de Galicia; bebida espirituosa producida en Galicia partindo da augardente amparado pola indicación xeográfica Orujo de Galicia e alcol etílico de orixe agrícola. O contido en azucre deberá ser menor a 100 gramos por litro. En canto ao uso das herbas terán que utilizarse na elaboración un mínimo de tres especies de plantas; autorizándose o uso de calquera que sexa apta para uso alimentario; entre as máis tradicionais cítanse a manzanilla, o romeu, ourego, azahar, tomiño, cilantro, hinoxo, regaliz, menta, Herba Luísa, a canela e a noz moscada.

Licor Café de Galicia; bebida espirituosa producida  en Galicia a partir de augardente amparado pola indicación xeográfica Orujo de Galicia e alcol etílico de orixe agrícola. O proceso de realiza macerando café de tostadura natural no alcol e destilación do orujo en presenza de café de tostadura natural. O contido en azucre deberá ser menor a 100 gramos por litro.

A outra bebida que todos coñecemos derivada da augardente é a famosa Queimada, cuxos principais ingredientes son a augardente e o azucre, aos que xeralmente se lles engade: cortiza de limón ou laranxa. Pese ao rexeitamento dos puristas, dependendo do costume local e de forma independente, hai quen lle engade uns poucos grans de café sen moer, anacos de mazá, uvas ou algún outro ingrediente.

Cómo elaborar a Queimada

Nun recipiente de barro cocido (a poder ser, no pote tradicional) vértese a augardente e o azucre na proporción duns 120 gramos deste por litro daquela, ralladura de limón, ou laranxa e remóvese. Nun recipiente máis pequeno (xeralmente o cucharón co que se remove) cóllese aparte unha pequena cantidade de queimada, sen outros posibles ingredientes (só a augardente e o azucre disolto), móllanse os bordos do cucharón coa bebida e préndeselle lume. Cando estea a arder métese o cucharón no recipiente grande ata que o lume esténdase por toda a superficie. A continuación revólvese lentamente deixando que suban as chamas do alcol e creando fervenzas con elas.

A continuación ponse no cucharón só azucre e colócase sobre a queimada ata que este se derrite converténdose en caramelo, que se verte sobre as chamas e remóvese.

Revólvese ata que consumido o alcol a queimada apáguese por si soa, ou só queden os bordos ardendo, que non se apagasen.

Cando empeza a apagarse, pero mentres a augardente aínda arde, recítase o conxuro.

Sérvese a queimada quente, cando se apagou case por completo, incluíndo tamén os grans de café, casca de limón, anacos de mazá e laranxa e bébese. En ocasións hai que soprar para apagar algunha das chamas que chegan ao vaso, para non queimarse.

O licor que sirve para todo…

É o que se denomina coloquialmente como aguardentoterapia, moi estendida na tradición popular galega. Usouse e séguese a utilizar a nivel “caseiro” para dores de moas, para aliviar e curar chagas e aftas da boca, para determinadas dores de cabeza, para arrefriados, en friegas contra as torceduras ou o reuma, para dores de estómago e de ventre…

 No uso veterinario usábanse nas ubres da vaca cando non daban leite, practicándolle friegas.

Para finalizar mergullándonos nas nosas raíces rematamos este breve artigo coa primeira estrofa do conxuro dá queimada:

Mouchos, coruxas, sapos e bruxas;

demos, trasnos e diaños;

espíritos das neboadas veigas,

corvos, pintegas e meigas;

rabo ergueito de gato negro

e todos os feitizos das menciñeiras…

E engadimos;  como fillos do Atlántico que somos, despois de “empaparnos”  da nosa  poción máxica: Morte aos romanos!”

Valora o Artigo / Artículo!
[Total: 0 Promedio: 0]
COMPARTE!!!

Deixa un comentario / Deja un comentario