Atopábase Xúpiter certa noite moi escurá …nos que deixando as celestes mansións, baixaba a Terra… Atopábase monologando d’iste xeito, cando pol-a calzada da Vía Láctea veu vir cara il multidume innumerabre de sombras que serpenteban arrogantemente todo lo longo do camiño e que levaban unhas fortes mocas apoyados nos hombreiros. Eran algún d’outa estatura y –outros xigantencos. Cand’estiveron preto díl comprendeu Xúpiter qu’os evocara sin querer n-as suas meditacións… Pai e Señor: Eiquí estamos dispostos a nos renovar n-o que fumos n-outro tempo. O mundo esgótase por falla dos nosos…
VER+GALICIA LA TIERRA PROMETIDA
